M'n nieuwe huis...

Op zondagavond bespreken we hoe mijn werkweek eruit gaat zien. Een en ander hangt samen met de onregelmatige diensten van mijn hostdad. Maar het gaat altijd over: ’s ochtends zorgen dat de kinderen opstaan, zich aankleden en hun lunch klaarmaken en ontbijten. De kinderen naar school brengen. Bedden van de kinderen verschonen en wassen. Kinderen uit school halen, met ze spelen, naar sport brengen, zorgen dat ze hun huiswerk maken enz.

De warme maaltijd is al best wel vroeg en de kinderen gaan vanaf een uur of 7 naar bed.

Pas toen ik al een aantal dagen in het gezin was ben ik eraan toegekomen om de kadootjes te laten uitpakken. Vooral de stroopwafels vonden ze erg lekker.  Mijn hostmum heeft de kinderen al voorgelezen uit “Jip and Janneke”!

En dan ook nog wat praktische dingen: 

- past de stekker van m’n laptop niet op de internationale stekker (ondertussen een nieuwe gekocht waar die wel in past) 

- kost het veel moeite om een bankrekening te openen (ondanks het document van de au pair-organisatie). Wel belangrijk om “salaris” te kunnen ontvangen.

M’n nieuwe huis begint ook al een beetje vertrouwd te voelen. Het ziet er heel anders uit dan thuis. Maar mijn kamer gaat er steeds meer van mij uitzien met mijn spulletjes en foto’s die ik heb meegenomen of als verrassing in mijn koffer zaten.

De oudste heeft voor mij een kip gemaakt en een hok. Deze staan ook op mijn kamer. Ze heet Cindy. 

Cindy de kip

Ook de buurt waarin ik nu woon ziet er heel anders uit dan in Amersfoort. Maar de school waar ik de kinderen naar toe breng is nog dichterbij dan mijn basisschool.

Verder is Auckland heel erg heuvelachtig, zoiets als de Amersfoortse berg, maar dan steeds weer en alle kanten op. Maar ik begin er nu al heel erg aan te wennen en weet al precies welke bus ik moet nemen om in het centrum van de stad te komen.