Op zondag had ik afgesproken met twee andere au pairs (amerikanen). Zij wonen in Devonport, in het noorden van Auckland, en dat is het snelste te bereiken met de ferry. Dus daar ging ik weer. Een hele gezellige middag gehad, ze hebben me Mount Victoria en North Head (met tunnels uit de oorlog) laten zien en daarna gingen we afkoelen in de zee. De rest van de avond hebben we een film gekeken bij een van de meiden thuis.
Karna is voor een klein jaar au pair in Nieuw Zeeland. We willen allemaal wel op de hoogte gehouden worden van haar belevenissen, leermomentjes, ergernissen en avonturen. Zoveel mogelijk verhalen die we horen en lezen van Karna zelf of vernemen via haar familie, vrienden en collega's zullen we op deze site plaatsen voor een ieder die het leuk vindt om Karna het komende jaar te volgen.
Pagina's
maandag 27 februari 2017
Het laatste weekend van februari.....
Het laatste weekend van februari was heerlijk weer. Daarom heb ik ook lekkere dagtripjes gehad. Op zaterdag ging ik met twee Nederlanders naar Waiheke Island, waar we alle stranden zijn afgegaan en wijn hebben geproefd op een vineyard (daar staat Waiheke bekend om). De dag hebben we afgesloten met Fish&Chips op het strand.
Op zondag had ik afgesproken met twee andere au pairs (amerikanen). Zij wonen in Devonport, in het noorden van Auckland, en dat is het snelste te bereiken met de ferry. Dus daar ging ik weer. Een hele gezellige middag gehad, ze hebben me Mount Victoria en North Head (met tunnels uit de oorlog) laten zien en daarna gingen we afkoelen in de zee. De rest van de avond hebben we een film gekeken bij een van de meiden thuis.
Op zondag had ik afgesproken met twee andere au pairs (amerikanen). Zij wonen in Devonport, in het noorden van Auckland, en dat is het snelste te bereiken met de ferry. Dus daar ging ik weer. Een hele gezellige middag gehad, ze hebben me Mount Victoria en North Head (met tunnels uit de oorlog) laten zien en daarna gingen we afkoelen in de zee. De rest van de avond hebben we een film gekeken bij een van de meiden thuis.
maandag 20 februari 2017
Lantern Festival ed
Afgelopen weken is weer een mix van alles, heerlijk warm weer, maar ook hele
dagen regen. Kinderen die zich als engeltjes gedragen, maar ook kinderen die
je wel wil schieten. Luidagen en actieve dagen.

Op de daycare van Henry was een brandevacuatie. Er was alleen rook, maar wel zo erg dat de brandweer gebeld moest worden. Uiteindelijk bleek dat de airconditioning over verhit was.
Tilly's is 8 geworden. En op die dag deden zij en George mee aan de Weetbix-triatlon. Ze moesten daar al om 7.30 aanwezig zijn om in te schrijven, op een zondagochtend... Ik zou ook komen kijken en gelukkig kwam de opa een weekendje langs. Dus samen met hem en Henry zou ik die ochtend rond 8 uur richting het event gaan. Die avond daarvoor was ik
wat gaan drinken met een paar andere meiden en ik wilde het niet te laat maken, dus lag netjes om half 1 in bed met de gedachte dat ik tot 7.00/7.30 zou kunnen slapen. Niet dus... Om 6.30 stond Henry voor mijn deur te schreeuwen dat ik op moest staan. De ouders en George en Tilly waren net vertrokken en hij wilde ook weg..
Uiteindelijk wel een hele leuke ochtend gehad. Toen we rond 2 uur 's middags weer thuis waren en de cadeautjes hadden gedaan, zat ik er wel echt doorheen en heb ik ook nog
even geslapen. Want die avond zou ik met twee andere au pairs naar het Lantern Festival gaan, de viering van het Chinese nieuwjaar. In het Auckland Domain waren heel veel lampionnen te bezichtigen en met heerlijke noedels hebben we daarvan genoten, ook nog de avond afgesloten met churros en vuurwerk!

Die week daarna waren George en Matt op schoolkamp en Liz hoefde maar weinig te werken, dus ik ook, lekker rustig. We hebben films gekeken, in bomen geklommen, op de trampoline gesprongen en de Lego opnieuw gesorteerd.
In 3 weken tijd ben ik twee keer naar het Auckland Museum geweest... een keer met vriendinnen en een keer met Henry. Beide keren heel leuk. En nu ik er in totaal 3 keer ben geweest, heb ik wel het idee dat ik eindelijk bijna alles heb gezien. Want ja, met een 4-jarige zie je niet heel veel.


Ook ben ik begonnen met zumba-lessen. Samen met twee andere au pairs ga ik elke week minstens één keer, ligt eraan tot hoe laat ik moet werken op de andere dag. Het is in de hal van de school van de kids, dus ik kan er heen lopen, hoe fijn. En het is toch wel lekker om weer wat aan sport te doen.
Op de daycare van Henry was een brandevacuatie. Er was alleen rook, maar wel zo erg dat de brandweer gebeld moest worden. Uiteindelijk bleek dat de airconditioning over verhit was.
Tilly's is 8 geworden. En op die dag deden zij en George mee aan de Weetbix-triatlon. Ze moesten daar al om 7.30 aanwezig zijn om in te schrijven, op een zondagochtend... Ik zou ook komen kijken en gelukkig kwam de opa een weekendje langs. Dus samen met hem en Henry zou ik die ochtend rond 8 uur richting het event gaan. Die avond daarvoor was ik
wat gaan drinken met een paar andere meiden en ik wilde het niet te laat maken, dus lag netjes om half 1 in bed met de gedachte dat ik tot 7.00/7.30 zou kunnen slapen. Niet dus... Om 6.30 stond Henry voor mijn deur te schreeuwen dat ik op moest staan. De ouders en George en Tilly waren net vertrokken en hij wilde ook weg..
Uiteindelijk wel een hele leuke ochtend gehad. Toen we rond 2 uur 's middags weer thuis waren en de cadeautjes hadden gedaan, zat ik er wel echt doorheen en heb ik ook nog
even geslapen. Want die avond zou ik met twee andere au pairs naar het Lantern Festival gaan, de viering van het Chinese nieuwjaar. In het Auckland Domain waren heel veel lampionnen te bezichtigen en met heerlijke noedels hebben we daarvan genoten, ook nog de avond afgesloten met churros en vuurwerk!
Die week daarna waren George en Matt op schoolkamp en Liz hoefde maar weinig te werken, dus ik ook, lekker rustig. We hebben films gekeken, in bomen geklommen, op de trampoline gesprongen en de Lego opnieuw gesorteerd.
In 3 weken tijd ben ik twee keer naar het Auckland Museum geweest... een keer met vriendinnen en een keer met Henry. Beide keren heel leuk. En nu ik er in totaal 3 keer ben geweest, heb ik wel het idee dat ik eindelijk bijna alles heb gezien. Want ja, met een 4-jarige zie je niet heel veel.
Ook ben ik begonnen met zumba-lessen. Samen met twee andere au pairs ga ik elke week minstens één keer, ligt eraan tot hoe laat ik moet werken op de andere dag. Het is in de hal van de school van de kids, dus ik kan er heen lopen, hoe fijn. En het is toch wel lekker om weer wat aan sport te doen.
donderdag 16 februari 2017
Een geweldig en gevuld weekend
Het is weer een extra lang weekend in Nieuw Zeeland. Dit keer vanwege Waitangi Day. De dag waarop het Verdrag van Waitangi werd getekend en Nieuw-Zeeland een staat werd. Dat komt mooi uit want dan plannen we een uitstapje naar Bay of Plenty en het meest oostelijke gebied van Nieuw-Zeeland. We logeren twee nachtjes in het hostel in Whatakane.
Zaterdag reden we naar Tauranga. Onderweg nog een tussenstop gemaakt in Paeroa, de plaats van het drankje L&P. En de Owharoa Falls (alweer...), maar nog net zo leuk. In Tauranga zijn we Mount Maunganui opgekommen en wat was het warm. Maar wel een heel mooi uitzicht. Daarna nog even afgekoeld in de zee, heerlijk..
Toen zijn we verder gereden naar Whatakane. Ingecheckt in het hostel en toen Fish&Chips gegeten aan de kade.
Toen zijn we verder gereden naar Whatakane. Ingecheckt in het hostel en toen Fish&Chips gegeten aan de kade.
Zondag hebben we een rondje gereden langs de noordoost kant van het land. Iets na 9 uur reden we weg bij het hostel. Langs de kust zijn we naar het meest oostelijke puntje van Nieuw-Zeeland: East Cape gereden. Daar moesten we 800!!! treden naar boven lopen om bij een vuurtoren te komen, weer veel te warm. Maar bij de vuurtoren konden we van het mooie uitzicht genieten, dat was het waard.
Daarna zijn we verder gereden naar Gisborne waar we rond etenstijd aankwamen. Allemaal pizza gehaald en naar een plekje gereden waar je een uitzicht had over de stad en zee. oen nog wat boodschappen gedaan voor de volgende dag en weer teruggereden naar Whatakane.
Onderweg heb ik nog een possum aangereden, whoops... Maar zo erg is het niet, want ze hebben een plaag aan possums hier. En je wordt dan ook als een echte Nieuw-Zeelander beschouwd als je er eentje hebt aangereden. In the pocket...
Daarna zijn we verder gereden naar Gisborne waar we rond etenstijd aankwamen. Allemaal pizza gehaald en naar een plekje gereden waar je een uitzicht had over de stad en zee. oen nog wat boodschappen gedaan voor de volgende dag en weer teruggereden naar Whatakane.
Onderweg heb ik nog een possum aangereden, whoops... Maar zo erg is het niet, want ze hebben een plaag aan possums hier. En je wordt dan ook als een echte Nieuw-Zeelander beschouwd als je er eentje hebt aangereden. In the pocket...
Maandag al heel vroeg op want we hadden een boottour gepland naar White Island, waarvoor we om 7 uur al aanwezig moesten zijn. Er wordt de avond van tevoren pas bepaald of het veilig is om te gaan, want het is een actieve vulkaan. Maar we mochten :)
Om 8 uur vertrokken we met de boot richting White Island, wat iets meer dan een uur zou duren. Richting de vulkaan kregen we gezelschap van een aantal dolfijnen die lekker een stukje mee kwamen zwemmen, hoe gaaf!
Eenmaal bij het eiland kregen we een helm en een gasmasker. De helm moest je verplicht de hele tijd dragen, want je weet maar nooit. En het gasmasker was voor als je moeite kreeg met ademhalen, want het is wel een actieve vulkaan met veel rook. We kregen een rondleiding door de vulkaan en ook de mogelijkheid om lavasap te proeven. Dit is water met heel veel ijzer wat het naar bloed laat smaken: niet zo lekker. Maar het was wel heel gaaf om mee te maken. Op de weg weer terug richting het vaste land kregen we ook weer gezelschap, maar dit keer van zeehonden. Die lagen daar in het water een beetje te zonnen!
Eenmaal terug hebben we nog wat geluncht en zijn we daarna weer teruggereden naar Auckland, wat een geweldig weekend!
woensdag 1 februari 2017
Honey, we are home...!! Einde (mijn) vakantie
Nadat ik Dette naar het vliegveld had gebracht had ik een paar dagen alleen voor de familie weer terug zou komen van hun vakantie. Lekker niets gedaan, maar ook het huis (en m'n kamer) opgeruimd en veel was gedraaid. Met iedereen weer uitgebreid geskyped en héééél veel Gilmore Girls gekeken.
Ik wist welke dag de hostfamilie terug zou komen, maar niet de tijd. Ik stuurde zondagmiddag een berichtje naar mijn hostmom en wachtte op antwoord. Dat kwam om 9 uur op dinsdagochtend: we zijn geland en ongeveer over 20 minuten thuis.....
Ik was blij dat ik op tijd was opgestaan die ochtend en dat het hele huis netjes was want een kwartiertje later stonden ze voor de deur!!!
De kinderen waren helemaal door het dolle heen om weer thuis te zijn. En de familie was helemaal enthousiast over hun vakantie. In de loop van de dag ben ik maar even de deur uitgegaan om mijn hostfamilie weer lekker zelf in hun eigen huis te laten zijn en te laten bijkomen van de reis.
De avond was erg rustig want de hele familie was door de jetlag en reizen al heel vroeg naar bed.
Woensdag (11 januari) begon het "gewone" au-pair leven weer. Heel gewoon was het niet want toen bleek een verrassing meegekomen uit Engeland: luizen!!!! Eeeekh.
Gelukkig heb ik ze niet gekregen! Maar goed dat hebben we ook weer gehad.
Lekker rustige dagen waarin ik met de kinderen naar de speeltuin ben geweest en heb bezig gehouden zodat mijn hostparents de tijd hadden om een en ander te regelen enzo. Naar het strand, met LEGO bouwen. Dat wil zeggen ik de blokjes sorteerde en George het politiebureau bouwde.
Op zaterdag had ik wat tijd voor mezelf om wat te gaan shoppen met een vriendinnetje die naar Australië op vakantie zou gaan.

Zondag werd ik met de kinderen naar Whangarei Heads gebracht, naar het beachhouse van opa en oma. Hier ben ik nog twee weken met de kinderen gebleven. Die dag nog gaan kayakken en Liz ging zwemmen.
Vlak bij het huis was een speeltuintje waar ik regelmatig met de kinderen ben geweest. Verder verschillende stranden bezocht: Ocean Beach, een heel mooi surf-/zwemstrand waar we ook konden boogieboarden ....
We zijn ook naar Smugglers bay geweest. Een bay waar je naartoe kunt wandelen om de berg heen of eroverheen: een lange en een korte route. Uiteindelijk kwam je op (ook) een heel mooi strand uit. Hier hebben we gelunched.
Ik wist welke dag de hostfamilie terug zou komen, maar niet de tijd. Ik stuurde zondagmiddag een berichtje naar mijn hostmom en wachtte op antwoord. Dat kwam om 9 uur op dinsdagochtend: we zijn geland en ongeveer over 20 minuten thuis.....
Ik was blij dat ik op tijd was opgestaan die ochtend en dat het hele huis netjes was want een kwartiertje later stonden ze voor de deur!!!
De kinderen waren helemaal door het dolle heen om weer thuis te zijn. En de familie was helemaal enthousiast over hun vakantie. In de loop van de dag ben ik maar even de deur uitgegaan om mijn hostfamilie weer lekker zelf in hun eigen huis te laten zijn en te laten bijkomen van de reis.
De avond was erg rustig want de hele familie was door de jetlag en reizen al heel vroeg naar bed.
Gelukkig heb ik ze niet gekregen! Maar goed dat hebben we ook weer gehad.
Lekker rustige dagen waarin ik met de kinderen naar de speeltuin ben geweest en heb bezig gehouden zodat mijn hostparents de tijd hadden om een en ander te regelen enzo. Naar het strand, met LEGO bouwen. Dat wil zeggen ik de blokjes sorteerde en George het politiebureau bouwde.
Op zaterdag had ik wat tijd voor mezelf om wat te gaan shoppen met een vriendinnetje die naar Australië op vakantie zou gaan.
Zondag werd ik met de kinderen naar Whangarei Heads gebracht, naar het beachhouse van opa en oma. Hier ben ik nog twee weken met de kinderen gebleven. Die dag nog gaan kayakken en Liz ging zwemmen.
Vlak bij het huis was een speeltuintje waar ik regelmatig met de kinderen ben geweest. Verder verschillende stranden bezocht: Ocean Beach, een heel mooi surf-/zwemstrand waar we ook konden boogieboarden ....
We zijn ook naar Smugglers bay geweest. Een bay waar je naartoe kunt wandelen om de berg heen of eroverheen: een lange en een korte route. Uiteindelijk kwam je op (ook) een heel mooi strand uit. Hier hebben we gelunched.
Familie (met een neefje en nichtje) wonen hier ook in de buurt en die hebben een zwembad in de tuin. Daar zijn we ook naartoe geweest om te zwemmen. Verder zijn we ook naar het townhouse van opa en oma geweest. Het is een groot huis in de stad met een grote tuin. Oma is dol op tuinieren en ook in de vakantie heeft de tuin aandacht nodig!
Met opa en de kinderen ging ik naar Star Wars, niet echt mijn film en prompt viel ik in slaap ........
Het weekend had vrij en ben ik met de bus naar Auckland gegaan. Een lekker relaxed weekend, weer 's uitslapen ....
Na het weekend weer terug naar Whangarei Heads. In die week gaan kayakken met oma, terwijl de kinderen met hun vader gingen zwemmen. Achter het huis was een hoge berg: Mount Manaia. Oma had gevraagd of ik hiking shoes wilde meenemen. Samen met haar ben ik naar de top gewandeld. Een heel mooi uitzicht over alle bays echt geweldig!
Ondanks alle stranden in de buurt zijn we ook naar een golfslagbad in de stad gegaan samen met het neefje en nichtje.
Door omstandigheden hebben we ook nog een nachtje bij de andere opa geslapen. Ik zou met de kinderen 's ochtends naar de film Moana (Vaiana) gaan. Toen we met de auto op weg naar de stad waren moest Henry opeens overgeven, en niet zo'n klein beetje ook: over z'n kleren, de auto......jakkie
Dus weer naar "huis" gegaan. Henry schoongepoetst en schone kleren aangedaan en opa heeft de auto schoongemaakt. Later die dat hebben we nog een poging gedaan. Deze keer met een goede afloop!
Het laatste weekend van januari (een lang weekend in Nieuw Zeeland) had ik met nog vier Nederlandse en 3 Duitse au-pairs afgesproken om de Tongariro Crossing te doen. Zaterdagochtend zijn we naar Turangi gereden, ongeveer een uur of vier rijden ten zuiden van Auckland. De planning was om zaterdag er heen te rijden, zondag te gaan lopen en maandag weer terug rijden.
We konden gebruik maken van het vakantiehuisje van een van de hostfamilies. Dus het was heel fijn om een huis voor onszelf te hebben. Nadat we zaterdag boodschappen hadden gedaan, hebben we samen eten klaargemaakt. Lekker rustig allemaal.
Zondagochtend moesten we al heel vroeg op: 6 uur!!!! Om 7 uur gingen we op pad. We hebben de auto aan het eindpunt van de hike gezet en zijn met de shuttlebus naar het beginpunt gegaan. Daar vertrokken we om 8.16 uur voor een tocht van 19,4 km, 34863 stappen waar we 9 uur en 29 minuten over hebben gedaan, pauze's meegerekend.
Héééééél erg mooi maar ook best zwaar!!!
Het eerste gedeelte was vlak, daarna een stuk van alleen maar treden. Weer gevolgd door een vrij vlak gedeelte en weer een heel stuk stijgend, een rotsachtig gedeelte. Maar toen kwamen we op het hoogste punt waar we ook hebben geluncht. En een fantastisch uitzicht op de Emerald lakes en waar je ook keek hele mooie uitzichten. We daalden een stuk en liepen toen een stuk langs het meer. Het was zo mooi daar, we hebben er echt van genoten. Foto's gemaakt en lekker zitten genieten.
Daarna ging het op en neer, op en neer. Op een gegeven moment werd het steeds bossiger en de laatste 1 1/2 uur liepen we door het bos: geen mooie uitzichten meer, helaas.
Een lange vermoeiende dag!
Maandag hebben we lekker uitgeslapen, een beetje aan gekeuteld en in de middag weer terug gereden naar Auckland.
De laatste dag van januari weer gewoon aan het werk: de allerlaatste dag van de schoolvakantie. Henry ging naar daycare, Tilly had een play-date (groot deel van de dag). Dus gezellig met George aan het spelen geweest: in de tuin gespeeld, LEGO gebouwd, filmpje gekeken...
Met opa en de kinderen ging ik naar Star Wars, niet echt mijn film en prompt viel ik in slaap ........
Het weekend had vrij en ben ik met de bus naar Auckland gegaan. Een lekker relaxed weekend, weer 's uitslapen ....
Na het weekend weer terug naar Whangarei Heads. In die week gaan kayakken met oma, terwijl de kinderen met hun vader gingen zwemmen. Achter het huis was een hoge berg: Mount Manaia. Oma had gevraagd of ik hiking shoes wilde meenemen. Samen met haar ben ik naar de top gewandeld. Een heel mooi uitzicht over alle bays echt geweldig!
Ondanks alle stranden in de buurt zijn we ook naar een golfslagbad in de stad gegaan samen met het neefje en nichtje.
Door omstandigheden hebben we ook nog een nachtje bij de andere opa geslapen. Ik zou met de kinderen 's ochtends naar de film Moana (Vaiana) gaan. Toen we met de auto op weg naar de stad waren moest Henry opeens overgeven, en niet zo'n klein beetje ook: over z'n kleren, de auto......jakkie
Dus weer naar "huis" gegaan. Henry schoongepoetst en schone kleren aangedaan en opa heeft de auto schoongemaakt. Later die dat hebben we nog een poging gedaan. Deze keer met een goede afloop!
Het laatste weekend van januari (een lang weekend in Nieuw Zeeland) had ik met nog vier Nederlandse en 3 Duitse au-pairs afgesproken om de Tongariro Crossing te doen. Zaterdagochtend zijn we naar Turangi gereden, ongeveer een uur of vier rijden ten zuiden van Auckland. De planning was om zaterdag er heen te rijden, zondag te gaan lopen en maandag weer terug rijden.
We konden gebruik maken van het vakantiehuisje van een van de hostfamilies. Dus het was heel fijn om een huis voor onszelf te hebben. Nadat we zaterdag boodschappen hadden gedaan, hebben we samen eten klaargemaakt. Lekker rustig allemaal.
Zondagochtend moesten we al heel vroeg op: 6 uur!!!! Om 7 uur gingen we op pad. We hebben de auto aan het eindpunt van de hike gezet en zijn met de shuttlebus naar het beginpunt gegaan. Daar vertrokken we om 8.16 uur voor een tocht van 19,4 km, 34863 stappen waar we 9 uur en 29 minuten over hebben gedaan, pauze's meegerekend.
Héééééél erg mooi maar ook best zwaar!!!
Het eerste gedeelte was vlak, daarna een stuk van alleen maar treden. Weer gevolgd door een vrij vlak gedeelte en weer een heel stuk stijgend, een rotsachtig gedeelte. Maar toen kwamen we op het hoogste punt waar we ook hebben geluncht. En een fantastisch uitzicht op de Emerald lakes en waar je ook keek hele mooie uitzichten. We daalden een stuk en liepen toen een stuk langs het meer. Het was zo mooi daar, we hebben er echt van genoten. Foto's gemaakt en lekker zitten genieten.
Daarna ging het op en neer, op en neer. Op een gegeven moment werd het steeds bossiger en de laatste 1 1/2 uur liepen we door het bos: geen mooie uitzichten meer, helaas.
Een lange vermoeiende dag!
Maandag hebben we lekker uitgeslapen, een beetje aan gekeuteld en in de middag weer terug gereden naar Auckland.
De laatste dag van januari weer gewoon aan het werk: de allerlaatste dag van de schoolvakantie. Henry ging naar daycare, Tilly had een play-date (groot deel van de dag). Dus gezellig met George aan het spelen geweest: in de tuin gespeeld, LEGO gebouwd, filmpje gekeken...
1 februari: het nieuwe schooljaar!!!!! Tilly zei dat ze helemaal geen zin had om naar school te gaan. Maar toen ik ze van school kwam vertelde ze dat ze het heel leuk had gehad!
Abonneren op:
Posts (Atom)

